Super!

Na wat stukjes over mijn gezondheid, eindelijk weer iets over dit prachtige land! Was is het hier genieten, vooral nu ik meer weer beter voel! Vandaag weer flink gefietst, gewandeld en t gaat weer helemaal prima.. maar hier eerst een stukje over eergister, uiteraard ook namens Nathalie:

Ik vind het niet echt makkelijk om mensen gelijk te geven, vooral mijn ouders niet. Het begon met mijn moeder die me naar de doktor stuurde en gister was ook mijn vader aan de beurt. Pap heeft een hekel aan typetjes die een scooter hebben. Een scooter voor mij was o.a. daardoor onbespreekbaar voor mij, want hij wilde niet dat zijn dochter geassocieerd werd met ‘dat volk’. Toen was ik boos (klein beetje maar) maar na gister heb ik ook een hekel aan mannetjes op scooters (het was eigenlijk een motor, maa is minder leuk voor het verhaal). Vooral toen hij ons portomonee had gejat en er vandoor wou gaan… ik zal bij het begin beginnen.

Na een flink ontbijt (zelfs voor mij!) besloten we om samen met Marco en Claudia te gaan fietsen. Dat ging toch wel lukken? Het was 35 graden, midden op de dag, met een ademhaalgaatje van 3mm? Waar een wil is, is een weg! Dus een fietstocht uitgestippeld van 25km en dan zouden we met de boot op de fiets terugkunnen. Ideaal uitstapje! Het was ook echt een prachtige tocht. Mijn hart heeft zelden zo hard geklopt omdat ik geen zuurstof binnen kreeg, maar mijn ogen hebben ook zelden zo open gestaan van verbazing van het prachtige landschap… Gelukkig hebben we vaak genoeg pauze gehouden (adempauze, drinkpauze, fotopauze, rustpauze)

Halverwege ging er een fiets kapot.. ja hoor die van mij! Maar ik had t goed getimed, vlakbij de boer. De man in ons gezelschap heeft zich als echte gentleman gedragen, babbelde wat met de chinese boer en binnen no time was mijn fiets gemaakt! 4.5 uur later waren we in t dorpje aangekomen (is toch mooie gemiddelde snelheid? 25 km in 4.5 u?), met nog meer respect voor wielrenners…

Na een koude cola op zoek naar een boot die ons terug kon brengen naar Yangshou, het Zuiden, met fiets en al. Na wat vrouwtjes om heen verzameld te hebben die ons naar t Noorden wilden brengen, begon 1 vrouwtje druk voor ons te bellen. (Blijft wennen, zelfs die arme chineesjes hebben een mobieltje. Net stopte zelfs de schoenmaker even met t maken van mijn slipper om telefoon op te nemen…) Uiteraard sprak ‘onze’ chinese dame geen woord Engels, maar Yangshuo was duidelijk, plaatje van de boot aangeweze en de prijs afgesproken… wat kon er mis gaan?

De oude dames hadden er flink de pas in en bleven maar lopen, en wij op onze fietsen er achter aan. En daar troffen we nog een aangename verassing: die bergen die op het 20 Yuan briefje staan hadden we ontdekt! en daar wilden we wel een foto van, met z’n 4-en de bergen. We stonden daar en opeens vroeg Nathalie of de tas openstond.. en of de portomonnee er nog in zat. Ja… en NEE! De rare chinees op motor (o nee, scooter) had al raar naar ons staan kijken en zag ons wel als makkelijke prooi maar helaas. Gelijk toen Nathalie het zei stapten we naar m toe en na een onschuldige doch schuldige blik krgen we de portomonee terug.. inclusief wat hartkloppingen, adrenaline en trillende beentjes.

En toen met fiets en al onze priveboot op, als afsluiting van de geweldige dag. En wat we dat uur hebben gezien, dat gevoel, het is niet gebeschrijven. De zon zakte langzaam achter de bergen, de rivier was verder stil, af en toe iemand die zich aan t wassen was of een buffel. Verder alleen prachtige bergen om ons heen… geweldig!

Een dag die zeker in de top 3 komt… en die ik niet snel zal vergeten!